Welovetobike

Op de fiets van Haarlem naar China

Nooit meer handwasjes

De dag voor Eva’s verjaardag eindigen we in een stad met een exotisch tintje. Het had namelijk wel iets weg van Las Vegas. We bleken in een gokstad terecht te zijn gekomen. Het gokspel wat ze hier massaal spelen is voor ons iets onbekends. Een vierkante tafel met vier rijen grote witte stenen in een ruitvorm heeft iets weg van een onschuldig potje rummiekuppen maar we vermoeden dat er nog wel eens big Yuannen in om kunnen gaan. Je kon in ons hotel zelfs een aparte gokkamer huren. Wij huurden gewoon oldskool een slaapkamer bij een meneer die de gek genoeg het gokken ook helemaal links liet liggen maar zijn leven had gewijd aan het zorgen voor zijn magisch draak op de computer bij de balie. Wanneer je hem iets vroeg zoals bv de WiFi code moest je even geduld hebben tot meneer ergens in zijn spel zijn draak kon laten pauzeren zodat hij als de gesmeerde bliksem de code op een briefje kon kladderen. De volgende ochtend werden we wakker en Eva was jarig! Hiephiep hoera, 28 lentes jong. Na een superieur ontbijt van sojamelk, pittige pizza en natuurlijk een bapao te hebben gehaald pakten we onze tassen in voor een fietsdag. Want Eva wilde graag een dagje fietsen voor haar verjaardag. Toen we onze fietstassen weer volpropte merkte we dat er wat spullen weg waren. Onze fietsen stonden in het hotel naast de balie, maar die halve gare had natuurlijk zijn nachtdienst besteed aan het uplevelen van z’n draak en niet aan z’n receptietaken. Of hij is nu zelf een bekraste zonnebril, een zonnebrandcreme, een poncho en een zak met tentstokken rijker. Want dat was namelijk de buit van de boef. We halen altijd de belangrijkste spullen mee naar de kamer maar laten dingen die we niet dagelijks gebruiken zoals matjes, slaapzakken en de tent in onze fietstassen. Deze zaten er (min de stokken) nog wel gewoon in. We waren wat verbaast maar na acht maanden reizen had het erger kunnen zijn.

Om miscommunicatie door dat je elkaar niet verstaat te voorkomen heeft de Chinees geleerd om het netjes op te schrijven. Bij de Chinezen onderling werkt dit uitermate effectief, maar bij ons is dat niet helemaal het geval. Wat er dus tot elke keer tot onze grote verbazing en hilariteit gebeurd bij aankomst in een hotel of restaurant is het volgende. Wij willen graag 1x een kamer voor 2. We zeggen dit met gewoon in het Nederlands met wat gebaren erbij, Engels is vergeefse moeite. Ze beginnen in het Chinees terug te ouwehoeren en wij knikken maar een beetje ja en nee, meestal gebeurd er vanzelf iets als een kamer laten zien of een bedrag melden. Ergens in de onderhandeling komt een moment dat ze snappen dat wij hun niet verstaan en pakken ze een papier en een pen erbij. Wij weten dan meteen hoe laat het is en proberen te laten merken dat het we het niet snappen. Maar dit is dus het lastige er aan, we kunnen dan wijzen naar ‘onze’ letters, doen alsof we blind zijn, maar het gaat er gewoonweg niet bij ze in dat we geen Chinese tekens kunnen lezen. Meestal proberen ze het nog een heel aantal keer en gaan ze ook maar wat harder praten voor de zekerheid.

Blok 7 is ten einde. Tijd om weemoedig terug te kijken op onze fietstrip. Nog 1 dagje op ons stalen ros. Dat is wel jammer. Maar wat gaan we niet missen?! Die oneindige handwasjes, zonder ook maar één stuk wasgereedschap met een douchegelletje en die was die maar niet wil drogen, wat resulteert in weinig succes. Wederom in dat lelijke T-shirt waar het achttiende gat reeds in is gespot. Weer het bepakken van de fiets terwijl het hele dorp is uitgelopen om je op de vingers te kijken. Eindelijk hebben we ook afstand kunnen doen van ons (kapotte) kampeerkruk en dan bedenk je dat je thuis* in rosa’s huisje boven de steals 😀 weer lekker op de bank kan ploffen. Wanneer je met gebaren en een toneelstuk uitbeeld dat je een hotel zoekt, is t ook een lekker vooruitzicht te weten waar je slaapt en de sleutel in de deur te stoppen. Wat we ook niet gaan missen is onze sterrenstatus in China. Bloedirritant als er weer eens een auto langzaam gaat rijden en zowel ons als het hele verkeer blokkeert om een filmpje van ons te maken. En, we gaan er gewoon eerlijk over zijn, we missen Facebook ook. BAM! Iemand moet het zeggen.

En natuurlijk zijn we al aan t dromen over een bruine waldkornbol met boter, oude kaas en advocado, en pindakaas, en appeltaart, en een lekkere ongelovige Thomas en een mooi proeverijtje weg te klappen bij Tjeb aan de bar bij ’t Uiltje, en chocolade rozijnen en anijsmelk, en natuurlijk een burger bij Rubens Burger. En de deur uit kunnen lopen met een mascaraatje en een fatsoenlijke broek aan. Weer lekker op t strand te werken (bij San Blas dit keer). Weer praatjes te kunnen maken hier en daar of gewoon kan bestellen wat je wil bestellen.

We vragen ons af na hoe lang we weer smachtend terug denken aan de tijd dat we geen wekker hoefden te zetten. Konden leven met de dag. Konden fietsen hoe lang we wilden en hoe ver je wilden. De geinige miscommunicaties. Of misschien zelfs wel de Angelina&Brad status. Het ontmoeten van nieuwe mensen. De winkel inlopen en iedere dag weer iets grappigs vinden wat we niet kennen en kopen. Het heerlijke Aziatische eten. Het heel veel kunnen eten omdat we toch best veel sporten. Het sporten! Geen enkele verplichting hebben. De mooie landschappen al fietsend aan je voorbij gaan. Het samen bloggen en sowieso dat we niet meer 24/7 met elkaar zijn (al is die zorg niet heel groot aangezien we in mei nog samen wonen en werken).

Het was een lange verassende vette reis, bedankt voor het volgen van ons blog, de leuke berichtjes en natuurlijk het bestellen van kaartjes. Mocht er ooit weer een fietsreisje gemaakt worden, wat we zeker niet uitsluiten, horen jullie van ons 😀

Het fietsen zit er dus, op een dag na, op maar onze terugkomst laat nog een weekje op zich wachten, wij gaan namelijk city-trippen in Shanghai!

Toitoitoi

IMG_8950 IMG_8951 IMG_8952 IMG_8953 IMG_8954 IMG_8955 IMG_8956 IMG_8957 IMG_8958 IMG_8959 IMG_8960 IMG_8961
 
 

16 reacties

 
  1. Karin

    4 jaar ago  

    Oh lieve meiden…..ik word er zelf helemaal weemoedig van. 8 maanden meegereisd met jullie, op jullie prachtige en moedige avontuur. Ik kan niet wachten op de verhalen…..alle foto’s…. En de pot pindakaas staat al klaar :) Nog 1 week…….. XXXXX

  2. Anita

    4 jaar ago  

    Ten eerste Eva van harte gefeliciteerd ??????, maak er een feestje van, voor jullie zit het erop geniet van de laatste dagen en alvast een voorspoedige terug reis, en
    ik zal de blogs wel missen! Groetjes Anita

  3. Liselotte

    4 jaar ago  

    Goeie terugreis lieve, stoere meiden! Dikke knuffels

  4. Cees

    4 jaar ago  

    Een verassende fiets reis met de ene verbazining na de andere tot snel, en maak er een bijzondere citytrip van. Groet Cees

  5. anita

    4 jaar ago  

    Snif, snif zelfs ik pink een klein traantje weg bij het lezen van dit laatste blog. Maar ik heb onwijs veel zin om jullie te zien en te omhelsen. Tot heel gauw!

    Mam

  6. Annet

    4 jaar ago  

    Ik zal jullie fantastisch geschreven verhalen en avonturen op deze blog missen, heb genoten van jullie doorzettingsvermogen, humor, Hollandse nuchterheid en lef, vooral heel veel lef, chapeau meiden, jullie hebben het volbracht.
    Heel veel plezier in jullie laatste week en vooral van jullie thuiskomst straks, dikke smok

  7. Lene

    4 jaar ago  

    Dat was de de laatste!! Ongelofelijk Hoe de tijd gaat ,zal jullie verhalen,maar heb ook zin om jullie weer te zien en in het echt de verhalen te horen. Maak er wat van de laatste dagen!?

  8. Annet

    4 jaar ago  

    Hoi meiden, ……. ik zal de verhaaltjes best missen . Maar wat hebben jullie het leuk gehad en veel meegemaakt. Een leuke laatste week nog en goede reis terug . En ik snap heel goed dat jullie sommige dingen echt niet missen.?

    Groetjes Annet

  9. eric

    4 jaar ago  

    Van harte Eva ! wat een bijzonder cadeau heb je uitgezocht hoor !. Dat kan je ook bij ons komen halen tzt ?
    Mooie verhalen, mooie reisverslagen, mooie mensen !
    Fijne laatste dagen en jullie mogen hier alles komen eten wat je maar wilt in ruil voor een knuffel ?
    Liefs Eric ( buurman)

  10. 4 jaar ago  

    Hey meiden, wat jammer dat de reis bijna voorbij is. Ik heb heel veel respect voor jullie gekregen dat jullie dit hebben gedaan. Geniet van de momenten en ik hoop een keer een Adriaantje te drinken bij de Jopen Kerk!
    Enne Münchener Oktoberfest wacht op jullie.
    Dit keer met de bus?
    ????

  11. Karin R

    4 jaar ago  

    Wat een geweldige reis en ervaring hebben jullie achter de rug. Zodra Anita een link op FB had gezet, dook ik in jullie reis. Leuk geschreven en mooie foto’s. Dank je wel hiervoor.

  12. 4 jaar ago  

    Nou meiden wat een bomvol avontuur zeg! bijna jammer dat het er al weer bijna op zit maar dat betekent alleen maar dat het super was om jullie blogs mee te kunnen lezen! Nu lekker genieten van Shanghai! En voor straks, goeie reist!

  13. henk

    4 jaar ago  

    Eva, van harte gelukgewenst. Liefjes, ja zo voel ik dat, dit is het einde van een avontuurlijke, spannende en inspannende reis. Ik heb genoten van jullie reisverhalen. Bedankt daarvoor. Voorlopig staan Janna en ik op de Lakens. Misschien zien we elkaar ergens eens. Groet en goede terugreis.

  14. Marijn

    4 jaar ago  

    Hello oud collega’s! Ik zal de Chinees zijn als ik in Hlem ben en jullie samen tegenkom. Ik wil met jullie dan op de foto ;), heldinnekes!

  15. Germaine

    4 jaar ago  

    Goh! Jullie zijn al thuis als jullie kaartje via de brievenbus in de gang waait…..
    Wat een avontuur hebben jullie gehad. Wat zal het jullie verrijkt hebben. Een ervaring waar je je hele leven iets aan zal hebben…..
    Dank voor jullie verhalen. Dank voor de kaartjes x

Leave a Comment to Anita

You can use these HTML tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 
 
 

Volg ons op instagram

 
 

Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/k1795/public_html/wp-includes/functions.php on line 3575