Welovetobike

Op de fiets van Haarlem naar China

Alleen maar nette mensen

We zijn al weer meer dan een week in Japan. Na ongeveer 35 uur reizen kwamen wij, en verrassend genoeg onze fietsen (die gratis mee mochten), aan op Tokio AirPort. De eerste kennismaking met een Japanse gewoonte was de wc; brandschoon, een verwarmde wc-bril en allerhande knoppen om zo hygiënisch mogelijk het hokje weer te verlaten. Wat het eerste was wat wij giechelend gingen uitproberen.

De tweede kennismaking was het openbaar vervoer. We hadden ons al ernstig zorgen lopen maken over het vervoeren van onze fietsen, plunjezak en handbagage om op tijd in te stappen binnen de Japanse stiptheid waarop de trein stopt en weer vertrekt. De zorgen waren bleek volstrekt overbodig. Één belletje door de busdeskmedewerkster, 7 eurootjes verder en wij + fietsen werden vervoerd naar Tokio centraal (wat toch nog 70 km was). Bij de bushalte aangekomen was ons bagagekarretje al weggezet voordat we het wisten en werden wij in de keurige rij gedrukt, de bagageman regelde de rest, zodat de bus uiteraard stipt kon vertrekken.

Door de gierende concurrentie en een lieve moeder en zus hebben wij de eerste 3 nachten in Japan kunnen verblijven in een Capsule spa hostel. Oké, eigenlijk een luxe hotel met alle faciliteiten alleen wel 30 bedjes aan 1 gang met allemaal hun eigen tv’tje en I-padje. Wat we heel leuk vonden aan Tokio was; dat alle mensen extreem fashion zijn en er dus mega verzorgd uit zien. Dat er een bepaalde rust in de stad heerst, wat heel raar is met 30.000.000 mensen. Dat er een kruispunt is waar 2600 mensen tegelijk oversteken (ja, zelf geteld) en dat er overal automaten staan met warme en koude blikjes drinken of om eten te bestellen in een restaurant.

We moesten ons er even toe zetten om deze vette stad te verlaten en de fiets weer te pakken. Maar ook met fietsen is alles anders. Zo kwamen we de eerste 70km geen tuin/campeergelegenheid tegen. (Huis na huis na huis na huis). Maar na die eerste 70km belandde we ineens in national park, Hakone. Opzich heel leuk, maar jammer dat het regende en we dus niks van de beauty konden zien door de mist en wel weer lekker zwetend in ons regen outfitje naar 1000m konden klimmen. Door onze snelle verandering van ons plan hebben we eigenlijk nog geen idee wat Japan ons verder gaat brengen, behalve veel warme blikjes koffie uit de automaat, sushi, rijst, noedels en gruwelijke kampeer plekken (golfbaan, parkjes, picknick plekken waar een wc en water vaak gewoon aanwezig is) gevolg is dat we nu op dag 7 zonder douchen zitten, dus waarschijnlijk weinig douchen…

Lekkerst wat we tot nu toe gegeten hebben: platte cilindervormige, ongeveer 10 cm doorsnede sushi rijst+ soya saus met daarin een half gekookt eitje met onder het eitje een soort majo-vlees sausje. (Het is echt niet duidelijker uit te leggen) Prijs ongeveer 1 euro
Het meest vieze: vierkazen-worst staaf. 1 euro.

Waar we verder erg goed op gaan zijn de bapaobroodjes en is afrekenen echt alsof je naar een grappige sketch zit te kijken.

Verder gaat het met onze spullen iets minder goed dan met ons. Zo zijn we tegenwoordig genoodzaakt naast een boom te kamperen aangezien 1 van de 3 tentstokken het heeft begeven. Is Eva’s matje een soort van ontploft en is haar nieuwe matje per ongeluk maar 1,60m en hangen onze fietstassen meer open dan dicht…en ja was dat het maar… 😉

Als je uitgelezen bent: groetjes!!

Maar hier volgt nog een anekdote:
Wat we nog nodig hadden: kaarten van Japan, fietslichtjes en een fietspomp. Toen zagen we een fietsenwinkel. We liepen er op af. Toen we naar binnen keken zagen we meer boeken dan fietsartikelen. We vroegen vanaf de drempel; ‘Map of Japan?’ Na 1 minuutje overleg met z’n collega, kwam meneer in pak naar buiten. Handen in ’t haar, ‘Do you have time?, I go lunning’. Voor we het wisten zette de beste man z’n sprint in en was hij onder weg naar waarschijnlijk een boekenzaak om de benodigde artikelen voor ons te bemachtigen. Met stomheid geslagen stonden we buiten te wachten. We werden binnen gevraagd door zijn collega die ons een paar pantoffels aanbood en een stoel en vertelde dat we in een basisschool beland waren. De keurig geparkeerde fietsen voor de deur hadden ons misleid. Na 12 minuten kwam de beste man in pak aan gerend. Druipend van het zweet, als na een marathon pufte hij ‘solly solly’uit, omdat we hadden moeten wachten…. 3 mooie kaarten had hij bemachtigd. ‘It’s a plesent’, dat is nog eens een mooi cadeau. Na veel bedanken en onderdanig buigen verlieten wij verbaasd de basisschool.

Heel veel groetjes!

 
 
 

25 reacties

 
  1. Tobias

    4 jaar ago  

    Aaaahhhhh klinkt weer super tof!! Ben erg benieuwd wat de reis jullie verder zal brengen. Ik geniet in iedergeval van jullie verhalen!! Succes! Xx

  2. Anita

    4 jaar ago  

    Jeee, een wereld van verschil. Gaaf! Tijd om op zoek te gaan naar een sento of onsen? hou van jullie liefs mam

  3. Anita

    4 jaar ago  

    Wat weer een belevenissen van jullie trip, ik heb enorm veel respect voor jullie!
    Alvast fijne fietsende feestdagen en een geweldig, sportief maar vooral een gezond 2016! ??❤️

    • 4 jaar ago  

      Dankje, heel gek we hebben helemaal niet het idee dat het bijna kerst is…! Jullie ook fijne feestdagen en weer een mooi nieuw jaar gewenst 😀

  4. As

    4 jaar ago  

    Super vet!!! Enjoyxxx

  5. Karin

    4 jaar ago  

    Jeeee lieve meiden, dit kun je wel een kleine cultuurshock noemen :) Wat heerlijk al die vriendelijkheid en vooral veiligheid. Ben heel benieuwd naar foto’s van de natuur daar wanneer het weer zonniger is! XXX

  6. Annet

    4 jaar ago  

    Fijn en goed dat jullie de oversteek naar Japan hebben gemaakt, dit voelt veel veiliger, k vindt het zo fantastisch wat jullie ondernemen, heb het goed samen , dikke tuut xx

    • 4 jaar ago  

      We zijn zelf ook blij, t was ff zoeken naar een nieuw doel, maar we hebben gister een fietsplan gemaakt en er gaan nog heel wat km gefietst worden..!! App nog even je adres door als je wil (voor een kaartje!!) dikke knuffel

  7. 4 jaar ago  

    Waaaauuuuuuw hoe cooool. van mij mogen de stukjes langer wat een verhalen..

  8. Tycho

    4 jaar ago  

    Geinig hoor, die basisschool. Have fun!

  9. Eric

    4 jaar ago  

    Ook ik zit met veel pleziel en tlanende oogjes jullie verhalen te velorberen.
    Keep smiling and keep left please ?

    • 4 jaar ago  

      Zo lief! Tis wel ff wennen hoor dat links fietsen, vooral met wegopstakels, maar gelukkig staan er dan gemiddeld 4 zeer serieuze verkeersregelaars ons met vlag en fluit de juiste weg te wijzen..( wat misschien wel leuker is te aanschouwen dan het afrkenen in de supermarkt)

  10. Trude Roetman

    4 jaar ago  

    Best wel een beetje jaloers op jullie belevenissen en ervaringen. Top dat jullie dit doen!

  11. ria schaap

    4 jaar ago  

    Hallo Wiet, ik kwam al die tijd niet goed op jullie blog. Anita heeft hem nu voor mij geïnstalleerd. Allemaal heel herkenbaar wat je schrijft. Maar een bezoek aan een onzen is inderdaad een echte aanrader. conichiwa ( ik weet niet meer hoe je het schrijft) een goede beslissing want daar ga je niet snel heen. Dus geniet nog van dit prachtige land met zijn soms extreme bevolking

    • 4 jaar ago  

      Hi Ria! Bedankt voor je berichtje. De onsen staat op t programma hoor deze week! Groetjes!!

  12. Germaine van Haard

    4 jaar ago  

    Hoi meiden, hier vriendin van Annet. Kwam jullie blog tegen en het was alsof ik mee reisde achterop de fiets! Zal het je niet aandoen…. Heb een kleine bijdrage overgemaakt zodat jullie in iedergeval een ontbijtje kunnen kopen…. Goede reis en wees voorzichtig

Leave a Comment

You can use these HTML tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 
 
 

Volg ons op instagram

 
 

Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/k1795/public_html/wp-includes/functions.php on line 3575