Welovetobike

Op de fiets van Haarlem naar China

Het ‘echte’ Vietnam

In Japan hebben we de laatste week besteed aan het bezichtigen van ‘touristische hotspots’. En aangezien dit ons verrassend goed beviel, deed dit ons besluiten deze in Vietnam ook zo veel mogelijk aan te tikken. Na grootschalig onderzoek over onze route besloten de kust van Zuid naar Noord te volgen. Met als eerste trekpleister de badplaats Mui né. Kitesurfers komen massaal naar deze spot, omdat er altijd (ja hoor altijd) wind staat vanaf Noord-West, op de fiets voelde we m vanaf Ho Chi Minh al aankomen. Verder is er een kustlijn met zo’n 10km aan resorts, dat Russen en andere strandvakantiemensen aantrekt en wat hostels daar om heen voor de backpacker of de fietstourist. Trappelend stonden wij in de ochtend op om vroeg aan te komen in Mui né, onze fiets te verstoppen en ons te mengen onder de backpackers met een pint in het zwembad. Om 5:30 kwaakte onze eendenwekker. Yes! We hadden nog maar 25 km af te leggen, dus we dachten hee hoo letsgoo dit even in 2 a 3 uurtjes weg te trappen. Maar het lot was ons niet gunstig gezind. Wieteke, de lekke-banden-magneet, had er verdullemes wel 3 in de ochtend. Waardoor we om 11.00 u slechts 2 km hadden afgelegd. En zoals wij al eerder meldden, tussen 11.00-15.00 kan men niet met goed fatsoen fietsen. Maarja, wij wilden perse naar Mui né, wat in ons hoofd een soort Utopia was geworden. Dus gewapend met een natte bloes en een lauw blik bier gingen we er maar gewoon voor. Na ongeveer 10km kwamen de tropisch uitziende stranden in zicht, met mooie resorts en leuke stalletjes. Maar wij wilde natuurlijk naar het ‘echte’ Mui né. Waar de bus de normale reizigers keurig dropt, daar waar de Magic is happening, misten wij dit faliekant en fietsten nog even 15 km door naar het dorpje. Daar aangekomen hadden we wel vrij rapido in de gaten dat dit niet het ‘echte’ Mui né was, maar inmiddels zo oververhit besloten we snel een Nga Nghi te boeken om ons af te koelen onder de douche en even op internet op onderzoek uit te gaan. De Nga Nghi (Naa Njieeeeeee) was snel gevonden, ze zitten overal in Vietnam en ze zijn bijzonder scherp geprijsd, alleen moet je er niet te veel van verwachten. Zo ook hier. De elektriciteit had kuren, dus geen douche, geen stroom en dus ook geen internet… sleutel voor de kamer? Even zelf uit een bakje grissen. Ondertussen waren we al helemaal gesloopt en besloten ons verlies te nemen, een duik te nemen de dichtsbijzijnde zee en dit morgen toch even goed opnieuw te proberen. We kwamen terug bij de kamer en alles deed het weer. We besloten alle mogelijke hazards te controllen en boekten alvast het “backpacker village hostel”, met zwembad. Niks kon ons meer gebeuren. Om 8.00 uur werden we kwakend wakker, we fietsen 2 km naar het dorp en aten noedels (zag er uit als een fijne curry, bleek lever en maagwand). Nog maar 10 km met daarin nog even een heerlijke koffie pauze kwamen we net een uurtje te vroeg aan voor happy hour. Happy hour was hier van 11.00-23.00, ze leverden wat ze beloofden. Alle uren waren we happy. We hebben de dag afgesloten zoals het hoort in Mui Né, in de Dragon bar, en ons gedragen als draken.

Budgettechnisch is Vietnam wie ein traum. Rijker dan ooit te voren. Tien euro p.p.p.d op een doodnormale fietsdag…
Om 6 uur ontbijten we met een baguette met ei of iets waarvan we niet weten wat het is, of soms beginnen we de dag met rijst, noedels of pap. Dan drinken we natuurlijk een bakkie (2of3 keer). De Vietnamese koffie is zó lekker. De koffie zelf is an zich al delish, maar ze hebben hier een soort gecarameliseerde melk die de koffie echt een godendrank maakt. Dit goedje is alleen al zo zoet dat je er écht niet ook nog suiker in je koffie hoeft. Wij hebben de afgelopen week vaak met de handen in het haar gestaan bij deze bestelling. Wij beginnen opgetogen met ‘Milk Yes! No sugar’, maar kregen toch vaak alleen suiker, geen suiker en geen melk, zowel suiker als melk, of zelf een extra laagje warm water in de koffie. Zo moeilijk kan dit toch niet zijn, dachten wij. Duidelijk praten, gebaren, of teruglopen naar de gastvrouw in kwestie om toch een drupje los te peuteren liepen meestal uit op niets. Gelukkig hebben we dit mysterie eindelijk ontrafeld. Het blikje melk is blijkbaar een kadootje van de Fransen geweest, het merk is ‘bonjour’, wat in Vietnamese oren natuurlijk precies klinkt als ‘sugar’… Of ‘no sugar’ in ons geval. Hun kennis van de Engelse taal rijkt misschien niet verder dan het ‘Hello!!! Whatsyourname?’ Wat we continue op de fiets horen.
Bij de vele tentjes waar we wat drinken moeten we uiteraard ook wel eens naar de wc. Als dat moment daar is en weer terugkeert naar de hangmat, is het eerste wat de een aan de ander vraagt: ‘en…gevonden?’ Dit klinkt raar en dat is het ook. De afgelopen week is het ons een heel aantal keer gebeurd dat we de kant van de wc opgestuurd worden en deze dan niet te vinden. Soms denk je, t zou hier wel ergens in de bosjes zijn, maar soms is het zo open dat je toch echt verder gaat zoeken. Of lijkt het of je in een soort douche bent en betwijfel je of de emmer die daar staar geschikt voor wat je van plan bent. Zo beland je in rare schuurtjes, huizen van vreemden, washokken of een dierenschuur.
Rond 10.30 sterven we van de honger en eten een bord rijst of noodels. Dan slaan we wat fruit in en zoeken we een hangmatten-tent op waar we nog wat drinken. Daar chillen we ‘m lang en vaak vermaken we ons goed met de Vietnamezen om ons heen en hun soms verassende business. Zo lagen we eergisteren bij zo een hutje die ook rijkelijk monnies binnenhaald door haar bedrijf te hebben uitgebreid door zich ook te hebben gespecialiseerd in de veevervoer natsproei-sector. Dit hield in dat ze in het bezit was van twee grote tuinslangen waar de mensen die varkens vervoerden gebruik van maakten om de arme dieren even mee nat te sproeien.
Rond 15.00 fietsen we nog wat en dan zoeken we een slaapplek. Dat is dus zo’n Nha Nghi. Na de kakkerlakken de deur uit te hebben gestuurd en een douche te hebben gepakt gaan we ergens lekker eten en een biertje drinken. Gedurende de dag slaan we nog zoon 8 liter water in. Meestal hebben we een klein beetje budget over…

De volgende ‘hotspot’ is Nah Trang, volgens backpackersinazie.nl moet je er niet zijn. Er zitten veel Russen, veel bars en er is niet veel te doen behalve een strand-hop-boot-tocht langs tropische stranden. We denken dat we ons met die laatste twee meer dan prima een dagje kunnen vermaken.

Groetjes!

 
 
 

8 reacties

 
  1. Anita

    5 jaar ago  

    Prachtige foto’s en weer een geweldig stukje avontuur, als ik het lees dan voel ik me bijna daar, had misschien wel wat gemist, want ik was met Joyce in IJsland .

  2. Cees

    5 jaar ago  

    Heerlijk om te lezen hoe jullie je al weer hebben aangepast aan de andere cultuur. Mooi verhaal ,lekkere plek om te vertoeven .

  3. Annet

    5 jaar ago  

    Heerlijk on weer te lezen . En een heerlijk klimaat met vriendelijke mensen. Succes nog verder. Groetjes /Annet

  4. Lene

    5 jaar ago  

    Weer een heerlijk verhaal en prachtige foto’s. Het goedje dat jullie in de koffie doen is gecondenseerd melk,ik ken het van mijn tijd als proever bij Campina,wordt trouwens geëxporteerd naar heel veel asiatiske lande o.a Vietnam. Als je het kookt krijgt je lekker fudge. Verheug mij na de volgende verhalen.x Lene ?

  5. Anita

    5 jaar ago  

    Ha gezellig weer een verhaal van jullie! Geeft een warm gevoel in deze brrr koude tijd. Knuffel mam

  6. Karin

    5 jaar ago  

    Ahhhh….wat een tropische verrassing is dat mooie Vietnam !Met dikke trui aan en kachel hoog en -5 buiten is het weer genieten van jullie verhalen/avonturen/humor. Dikke kus voor jullie XXX

  7. eric mac-kenzie

    5 jaar ago  

    En weer een leesfeestje erbij. Het plezier spat ervan af . Keep going Ladys . Xxx

Leave a Comment

You can use these HTML tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 
 
 

Volg ons op instagram

 
 

Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/k1795/public_html/wp-includes/functions.php on line 3575