Welovetobike

Op de fiets van Haarlem naar China

Gelukkig nieuw jaar 2.0

Ons tweede oud en nieuw tijdens de fietsvakantie is een feit. Wat vliegt de tijd toch op reis. Deze keer geen nachtelijke tripjes naar de gong maar een hele week lang hongerlijden. Niet voor de Vietnamezen natuurlijk, die besteden de hele week aan uitgebreid eten, biertjes drinken en wodka shotten bij de buren. Ze zijn er alleen zo druk mee dat ze helemaal geen tijd meer hebben om ons te voorzien van hun goddelijke straatmaaltjes. De enigen die nog wat centen wilden verdienen tijdens dit buitensporig lange festival (TET) waren de shopjes die zich specialiseren in mierzoete schuimcakejes en instantnoedels. Met steevast hetzelfde assortiment. Hieruit moesten wij dus noodgedwongen een heel aantal keer ons maaltijd samenstellen. Op zich hebben we in Japan geleerd dan je heel lang kan leven op instant-noedels maar we zijn wat verwend geraakt hier in Vietnam. Wel was de Vietnamees deze week uitermate gul ingesteld. Als we ergens een kopje koffie konden lospeuteren bij een tentje (waarvan we steevast vermoedden dat deze alleen even 10 minuten open ging voor ons), kwamen meteen de traditionele lekkernijen tevoorschijn. Hartstikke lief natuurlijk maar na een ontbijt van wafeltjes met mangocrème zaten we niet echt te wachten op gesuikerde gember- en mierzoete wortelstukjes. Gelukkig hadden ze ook vaak een bakje met nootjes erbij waar we ons dan maar schandalig aan vergrepen. Helpen met een lekke band plakken was blijkbaar ook een onderdeel van de vrijgevigheid die er heerst met TET en gezien ons buitenaards hoge aantal van deze hazards waren we daar erg blij mee. Een keer heeft een jongen zelfs de doorn die de boosdoener was met zijn tanden uit de band getrokken. Gevolgd door een liefdesverklaring en een uitnodiging bij hem thuis. Die hebben we toch maar even afgeslagen. Het feest is voorbij voor de Vietnamezen en ze staan er weer met hun lekkere eetstalletjes. We moesten alleen even wennen dat de Vietnamezen in het Noorden hebben bedacht best ietsjes meer voor hun maaltjes kunnen vragen. Maar na ellenlang afdingen, ruzie maken bij de fruitverkopertjes (die opeens 3x zo veel vroegen voor dezelfde vrucht) bleek na wat observatie van Vietnamese betalingen toch echt dat de prijzen hier gewoon net wat hoger liggen. Nu gaat het om kleine bedragen natuurlijk, maar het blijft gek dat dezelfde producten soms dubbel zo duur zijn.

Na TET zijn we aangekomen in Hanoi, het einde van blok 6. Het was een lang blok, maar, net als t jaar, voorbij gevlogen. 1800 km weggetrapt in Vietnam, dus tijd voor een feestje, wat ontspanning en de aanvraag van ons Chinese visum. Na wat research op internet werd al snel duidelijk dat we bij de ambassade alvast aan de bureaucratie van China konden wennen. Rede tot goede voorbereiding. Onder het genot van een kannetje bier hadden we een mooie kantoorruimte gecreëerd in ons party-hostel. Het lijstje van benodigdheden hadden we serieus en netjes afgewerkt. Vol trots en goede moed stonden we een half uur voor openingstijd met ons pakket (verzonnen reisschema, hotelreserveringen, ingevulde formulieren, pasfoto’s etc.) voor de deur. Als eerste mochten we naar binnen en ook direct weer naar buiten, we misten een kopie van ons Vietnamese visum. Shit, kopietje gemaakt en terug. Al snel waren we aan de beurt. Number 6 mochten we gaan staan. Achter dit loket zat een vrouw met een hart van ijs. We overhandigden haar de documenten waar ze uitvoerig doorheen begon te bladeren, tot ze vroeg: ‘Hebben jullie het hotel maar 1 nacht geboekt? Te kort, dat moet minimaal 1 week’. Shit. Wij gingen gauw opzoek naar een internet cafe, verlengden de boeking en maakten rechtsomkeert naar de ambassade. Al snel waren we aan de beurt, natuurlijk bij de ijskoningin. Met een bloedchagrijnige blik in haar ogen begon ze weer te bladeren tot ze iets verzonnen had: ‘Hebben jullie alleen de laatste week een hotel geboekt? De eerste week moet ook.’ Shittttttt! Wij vervloekten de vrouw en gingen snel terug naar t internetcafe, we hadden ook niet veel tijd meer. Maar op de computer die we de vorige keer nog mochten gebruiken voor het printje was nu net even iemand een potje patience aan het spelen en kregen nadrukkelijk te horen dat het er niet inzat voor ons. We hadden hier weer veel te veel tijd verspilt, dus moesten we in allerijl onze WiFi aanzwengelen en half rennend een een hotel boeken, deze boeking ergens zien te printen en als de wiedeweerga terug naar de ambassade. Bij het gevreesde nummertje 6 aangekomen zagen we op de boekingsbevestiging dat we in de gauwigheid per ongeluk een week een hotel in Spanje hadden geboekt, i.p.v. China, maar gek genoeg viel dit het vrouwtje niet op. Net voor sluitingstijd van de ambassade nam zij onze paspoorten en de formulieren in ontvangst. De volgende dag moesten we nog wel even terug komen om te checken of de manager het had goedgekeurd. Gelukkig was ook hem het Spaanse hotel ontgaan en als het goed is kunnen we ons visum donderdag ophalen.

Tot die tijd moeten wij ons nog zien te vermaken in Hanoi, en dat is niet zo moeilijk hier! We gaan Sa pa tourtje waar we veel gaan wandelen want het schijnt daar erg mooi te zijn. Maar misschien nog wel mooier, we gaan overnachten in een family homestay. we kunnen een overnachting bij de locals natuurlijk niet weerstaan.

Zoals we al eerder in ons blog hadden verteld zijn de overnachtingen in de Nha Nghi’s altijd weer verrassend. Zo ook deze week. Drie eigenaardigheden tijdens de afgelopen nachten. De eerste was dat er twee dronken mannen de deur probeerde te openen. Na 15 minuten was dit ze niet gelukt en ze vertrokken. De tweede was dat de Nga Nghi eigenaresse om 22.00 u aan de deur stond met een briefje waar in het Engels op stond dat de politie ons om 23.00 u wilde spreken. Nooit meer wat van gehoord. De derde nacht was het vreemds. Rond een uur of half twee werd er op de deur gebonkt. We besloten te doen alsof we dit niet hoorden, maar dat werd na een tijdje toch ook lastig. Na kort overleg besloten we toch maar open te doen, want het leek er niet op dat de bonker ging opgeven. We trokken de deur open. Voor ons stond een mannetje van ongeveer een meter twintig netjes met z’n id-kaart in z’n hand. We dachten dat het misschien de in Vietnam veelvuldig voorkomende politiecontrole was. Wel heel apart, maar ja, er is wel meer apart hier. Hij stormde de kamer in, keek verstrooid in de badkamer, achter de deur onder de kussens en toen dachten wij: deze beste man is gewoon wat vergeten of kwijt en denkt dat het misschien in deze kamer ligt en vind het blijkbaar belangrijk genoeg ons wakker te maken voor deze zoektocht. Met een vinger hebben we hem de kamer uitgebonjourt. Einde

Groetjes!!

 
 
 

17 reacties

 
  1. anita

    4 jaar ago  

    Wauw weer 1800 km gefietst. Niet te geloven! Super! Wat een belevenissen weer. Heel veel plezier op jullie uitstapje. En fingers crossed voor het visum. Knuffel mam?

  2. Lene

    4 jaar ago  

    Cees heeft ook zitten lezen hoe je een visum krijgt,wel even lastig.Hopelijk is het jullie gelukt.Nog veel plezier en avontuur gewenst.Geweldig verhaal. Liefs Lene

  3. Cees

    4 jaar ago  

    Hoi Meiden wat een verhalen,zal mij benieuwen hoe het jullie door China heen fietsen.
    Groet Cees

  4. Anita

    4 jaar ago  

    Voor de tweede keer ….een gelukkig nieuwjaar! En alvast veel fiets plezier in China!
    Wat weer een belevenissen in Vietnam, weer super leuk om te lezen, op naar blok 7!
    Groetjes en veel liefs ? Anita

  5. Liselotte

    4 jaar ago  

    Aaaah meisjes China is in zicht! Jeeej! Wat een superleuk stuk weer, dikke kus

  6. Annet

    4 jaar ago  

    Geweldig verhaal en de aanhouder wint met jullie Spaanse boeking,
    1800 km gefietst in Vietnam, petje af.
    Een heel erg happy New year en ik hoop op een goed vervolg van blok 7.
    Ik zit nu in Bangkok happy buddah dag te vieren, erg leuk, maar er wordt vandaag geen alcohol gedronken, de Thai zijn erg consequent en de toeristen krijgen ook niets. Zelfs in de 7 elven zit een slot op de koelkast met biertjes, lachen.
    Lieve groet en dikke tuut meiden. Xx

    • 4 jaar ago  

      Hahaha Annet mooi is dat 😉 Toch lekker dat de 7/11 wel gewoon open is…dagje zonder alchohol is hartstikke gezond ;p Genieten weer! In Thailand! Wat vind Magda ervan? Xx

  7. Juud

    4 jaar ago  

    Hahahaha dat hotel in Spanje… Zooo grappig! Super leuk verhaal!! Enjoy!! X

  8. 4 jaar ago  

    Thanks voor de tip!! We gaan morgen en overmorgen is goed kijken naar de Chinese route, zodra we wat weten, weten we hebbe vinden 😀 in ieder geval alvast bedankt! X X

Leave a Comment

You can use these HTML tags:
<a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

 
 
 

Volg ons op instagram

 
 

Notice: ob_end_flush(): failed to send buffer of zlib output compression (0) in /home/k1795/public_html/wp-includes/functions.php on line 3575